Welkom op de homepage van de Vereniging voor Wijsbegeerte van het Recht.

De Vereniging voor Wijsbegeerte van het Recht is een platform voor de beoefening van de rechtsfilosofie en de rechtstheorie in de ruimste zin. Ze stelt zich ten doel de studie van, en de discussie over, de grondslagen van het recht te bevorderen. De Vereniging staat open voor vertegenwoordigers van diverse disciplines, met name op de terreinen van rechtsgeleerdheid en/of wijsbegeerte, en voor mensen uit de praktijk met belangstelling voor de theoretische en filosofische kanten van het vak. De Vereniging voor Wijsbegeerte van het Recht is een ondervereniging van de ANVW, de Algemene Nederlandse Vereniging voor Wijsbegeerte en werd op 21 juni 1919 opgericht door Willem van der Vlugt (1853-1928), hoogleraar in de rechtsfilosofie en encyclopedie van het recht te Leiden.

Indien u informatie aan deze site wilt laten toevoegen, opmerkingen of correcties hebt, neem dan contact op met de webmaster.

laatste update April 2009.

Neil MacCormick overleden

Het bestuur van de VWR heeft met droefheid kennis genomen van het bericht dat op zondag 5 april de voorzitter van de International Association of Social and Legal Philosophy (IVR) Neil MacCormick overleden is. Hij was al geruime tijd ernstig ziek.

Voor de rechtsfilosofische wereld is dit in de eerste plaats een groot inhoudelijke verlies. Neil MacCormick was één van de toonaangevende rechtsfilosofen van onze tijd. Hij schreef onder meer een klassieker over juridische redeneren (Legal Reasoning and Legal Theory, 1978). Voorts een schitterende monografie over Hart (H.L.A.Hart, 1981). Samen met Ota Weinberger ontwikkelde hij de institutionele rechtstheorie (Neil MacCormick and Ota Weinberger, An Institutional Theory of Law, 1986; Neil MacCormick, Institutions of Law, 2007). Voor de Schotse nationalistische partij zat MacCormick een aantal jaren in het Europees parlement. Schots nationalisme en Europa waren voor hem aanleiding vraagstukken van nationale soevereiniteit in de moderne wereld nader te doordenken (Questioning Sovereignty, 1999). Dit is slechts een greep uit zijn werk.

In de tweede plaats is het overlijden een organisatorisch verlies. Neil MacCormick was jarenlang de Regius hoogleraar voor rechtsfilosofie aan de Universiteit van Edinburgh. In 1989 organiseerde hij op voortreffelijke wijze het IVR wereldcongres in die plaats. Na het overlijden van Aleksander Peczenik werd hij voorzitter van de IVR. Rechtsfilosofen zijn over het algemeen geen begenadigde bestuurders en organisatoren. Neil MacCormick was dat wel en kan in die kwaliteit slecht gemist worden.

Maar bovenal is het overlijden voor alle collega’s die hem gekend hebben een persoonlijk verlies. Neil MacCormick was een buitengewoon hartelijke persoonlijkheid. Een ontmoeting met hem was altijd een feest: intellectueel maar ook persoonlijk. Zijn veelvuldig klinkende lach, zijn niet aflatende positieve aandacht voor tal van anderen, zijn grappen en grollen: we zullen het helaas voortaan moeten missen.

Arend Soeteman